ORBITA
AMATORSKA RADIOKOMUNIKACJA SATELITARNA

AUTOR - SP9GKM
SAT-LOG SP9GKM AMSAT Historia Parametry orbit Co nad głową lata? Jak zacząć? Dyplomy Linki VADEMECUM ARISS Aktualności SP na orbitach Eksperyment CIEŃ Powrót

VADEMECUM

Poniżej przedstawiono krótkie omówienie niektórych terminów, z którymi można się spotkać w orbitalnym hobby:


Uplink

częstotliwość, na której odbywa się transmisja sygnałów do satelity

Downlink

częstotliwość, na której satelita transmituje sygnały na Ziemię

 

RADIOLATARNIA, TRANSPONDER, PRZEMIENNIK
(BEACON, TRANSPONDER, REPEATER)

Radiolatarnia (Beacon)

Większość satelitów posiada stałe radiolatarnie (beacons) umieszczone na początku pasma używanego przez transponder. Są one użyteczne przy określaniu momentu wyłaniania się satelity znad horyzontu (wschodu) i jego zajścia (zachodu). Mogą również służyć do określenia przesunięcia częstotliwości (efektu Dopplera) a także do przesyłania danych telemetrycznych.

Transponder

Transponder jest przemiennikiem pasmowym. Przyjmuje na swym wejściu sygnały w pewnym zakresie częstotliwości i retransmituje je na wyjściu, w innym zakresie częstotliwości. Wszystkie przesunięcia wewnątrz tego zakresu są zachowane.
UWAGA: ponieważ satelita w tym samym czasie transmituje wiele sygnałów, jego moc wyjściowa jest pomiędzy nie dzielona. Jeżeli ktoś nadaje do satelity bardzo dużą mocą to spowoduje, że inne sygnały będą przytłumione i słabiej słyszane. Takie działanie nie zdobywa uznania a ci którzy przeciążają wejście satelity nazywani są "aligatorami"; i nie cieszą się popularnością.

Przemiennik (Repeater)

Dokładnie przypomina on przemiennik naziemny. Odbiera sygnały na jednej częstotliwości wejściowej i retransmituje je na innej, wyjściowej. Wszystkie przemienniki i transpondery satelitarne posiadają pełny duplex, co oznacza, że podczas nadawania do satelity można (a nawet powinno się) słuchać własnego sygnału na częstotliwości downlink.

 

TRYBY PRACY (MODES)

Kombinacja częstotliwości uplink i downlink oraz rodzaj transmisji połączone razem, stanowią charakterystyczne dla satelitów tryby pracy (w j.ang. MODES). Poniżej podaję przegląd kilku z nich:

Mode A

Wymaga nadajnika na pasmo 2-metrowe oraz odbiornika z zakresem 10 m, wyposażonych w CW/SSB i umożliwia pracę CW lub SSB.


Mode B

Wymaga nadajnika na pasmo 70 cm oraz odbiornika z zakresem 2 m, wyposażonych w CW/SSB i umożliwia pracę CW lub SSB. Niektóre satelity w tym trybie dają również możliwość pracy RTTY, FM i SSTV.


Mode K

Wymaga nadajnika na pasmo 15-metrowe oraz odbiornika z zakresem 10 m, wyposażonych w CW/SSB i umożliwia pracę CW lub SSB. Unikalną cechą tego trybu jest to, że pozwala pracować na jednym urządzeniu KF.


Mode JA (J Analog)

Wymaga nadajnika na pasmo 2-metrowe oraz odbiornika z zakresem 70 cm, wyposażonych w CW/SSB/FM i umożliwia pracę CW lub SSB i niekiedy FM.


Mode JD (J Digital)

Wymaga nadajnika FM na pasmo 2-metrowe oraz odbiornika z zakresem 70 cm, wyposażonego w CW/SSB i umożliwia pracę emisją packet.


Mode S

Wymaga nadajnika na pasmo 70 cm oraz odbiornika z zakresem 2.4 GHz, wyposażonych w CW/SSB i umożliwia pracę CW lub SSB. Wielu użytkowników używa konwertera 2.4 GHz do odbiornika na 2 m, zamiast samodzielnego urządzenia na 2.4 GHz.


Mode T

Wymaga nadajnika na pasmo 15-metrowe oraz odbiornika na 2 m, wyposażonych w CW/SSB i umożliwia pracę CW lub SSB.

Niektóre z satelitów posiadają możliwość jednoczesnej pracy w dwóch trybach. Na przykład, nieistniejący już AO-13 mógł pracować w trybie BS, co oznaczało jednoczesne działanie w trybach B oraz S. Inne satelity, jak np. RS-12 używał trybów KA lub KT.


Do początku strony